X
Usługi - Rekonstrukcja filmowa i wideo iconka

Rekonstrukcja



Digitalizacja umożliwia zatrzymanie czasu dla starzejących się materiałów archiwalnych, natomiast cyfrowa rekonstrukcja obrazu, pozwala odzyskać na nowo utracony blask, i doprowadzić zniszczony materiał filmowy, do jakości współczesnych produkcji.


Degradacja materiału światłoczułego odbywa się w sposób nieregularny, w związku z tym każdy projekt należy rozpatrywać indywidualnie. Filmy wyprodukowane w tym samym roku mogą posiadać inne uszkodzenia, a nawet akty tego samego filmu często różnią się względem siebie ilością i rodzajem uszkodzeń. W bardzo łatwy sposób można stworzyć nową - nie zamierzoną wersje filmu (profesor J. Wojcik nazywa to interpretacją filmu), dlatego tak istotne  jest długoletnie doświadczenie specjalistów, którym powierza się film do rekonstrukcji, jak również osób sprawujących nadzór artystyczny. W reKINO pracuje zespół współautorów opracowania procesu cyfrowej rekonstrukcji obrazu w Polsce, oraz jego wdrażania. 


Rekonstrukcja materiałów światłoczułych:

Cyfrowa rekonstrukcja obrazu to proces składający się z wielu etapów zależnych od:

- stopnia zniszczenia materiału filmowego, 

- stopnia ingerencji, 

- finalnej jakości do jakiego chcemy doprowadzić rekonstruowany film. 


Do głównych etapów, wykonywanych podczas procesu cyfrowej rekonstrukcji obrazu, zaliczamy:

skanowanie materiału światłoczułego do postaci cyfrowej,

- usunięcie zabrudzeń, zanieczyszczeń, śladów chemii, rozwijających się grzybów, pleśni itp.,

- usunięcie migotania obrazu (deflicker),

- usunięcie rys i przetarć mechanicznych,

stabilizację trzęsącego się materiału filmowego,

korekcję barwną (kinowa / telewizyjna),

zarządzanie ziarnem filmowym,

- kadrowanie filmu do odpowiednich formatów,

- cyfrowego ulepszania obrazu (skalowanie, doostrzenie i inne), 

- QC - sprawdzenie jakościowe finalnych kopii cyfrowych,

archiwizację.


Rekonstrukcja materiałów wideo:

Rekonstrukcja materiałów wideo jest bardzo zbliżona do rekonstrukcji filmu z taśmy światłoczułej. Główne różnice polegają na sposobie degradacji nośników wideo, takich jak: Batacam, Digital Betacam, HDCAM, VHS.  W zależności od nośnika rozbieżności dotyczą rozdzielczości, formatów oraz artefaktów (zarówno cyfrowych jak i analogowych). 


Najczęściej spotykanymi uszkodzeniami materiałów wideo są: przeplot, gubienie pojedynczych linii obrazu, poziome migotanie, martwe piksele, dropy cyfrowe oraz szumy


Pełna lista uszkodzeń i operacji wykonywanych na obrazie filmowym oraz wideo, znajduje się w dziale o rekonstrukcji.