X

Zarządzanie ziarnem filmowym: odziarnianie, zaziarnianie


W większości przypadków, ziarno filmowe ma różną charakterystykę, w zależności od generacji taśmy filmowej. To jakie ziarno filmowe widoczne jest na kopii filmowej, zależny od wielu czynników m.in:

- jakości użytej taśmy światłoczułej,

- generacji materiału (negatyw, duppozytyw, dupnegatyw, kopia obrazu),

- czułości użytego materiału,

- ilości światła na planie filmowym,

- jakości wywoływania kolejnych generacji materiału światłoczułego.


Montaż z różnych źródeł powoduje, że sąsiednie ujęcia odbiegają od siebie i nie tworzą spójnej całości. Jeszcze gorzej jest gdy dochodzi do łączenia materiałów światłoczułych różnej generacji. Z tego powodu zarządzanie ziarnem filmowym jest złożonym procesem, wymagającym bardzo dużej uwagi i dokładności. 


Jeżeli decydujemy się na jakiekolwiek prace, ingerujące w zmianę struktury ziarnistości obrazu, należy mieć świadomość, że są to bardzo newralgiczne operacje rekonstrukcyjne. Niska jakości oprogramowania i mało zaawansowane algorytmy, bądź złe ich użycie, powodują dużą stratę na jakości i ilości szczegółów zawartych w obrazie filmowym. Z tego powodu tylko najlepsze algorytmy oraz dobra znajomość tego zagadnienia, pozwala na odpowiednie zmniejszenie ziarna lub zaziarnienie obrazu. Jest to potrzebne w przypadkach gdy ziarno jest zbyt duże, przez co przeszkadza w odbiorze filmu, lub gdy chcemy zaziarnić poszczególne części materiału, bądź całości odziarnionego materiału. Wszystkie te prace wykonywane są po to, aby tam gdzie jest to konieczne, dopasować do siebie ujęcia.


W tym celu mamy możliwość symulowania cyfrowego ziarna za pomocą dedykowanych do tego celu algorytmów. Można również nakładać oryginalne zeskanowane próbki z różnych generacji i czułości nośnika światłoczułego.


Ważnym i podobnym zagadnieniem jest również szum cyfrowy ze współczesnych kamer cyfrowych lub lustrzanek. Więcej informacji na ten temat można znaleźć w kategorii szum cyfrowy.