X

Uszkodzenia emulsji światłoczułej


Każdy materiał filmowy, pochodzący z taśmy światłoczułej, posiada charakterystyczne dla tego typu nośnika wady. Wszystkie te niedoskonałości w obrazie, objawiają się najczęściej jako małe ciemne, bądź jasne plamki. Ubytki te powstają, poprzez miejscowe odpryśnięcie materiału światłoczułego. W powietrzu również znajdują się drobinki kurzu, które osiadają na negatywie, tworząc zabrudzenia. Inne tego typu drobne uszkodzenia, powstają przez losowe mechaniczne czynniki działające na taśmę światłoczułą. Jest to najczęściej spotykany rodzaj uszkodzeń.


Posiadając najlepsze oprogramowanie oraz wspomagając pracę własnymi algorytmami, znaczną część tego typu wad możemy naprawić w sposób automatyczny. Ważnym etapem pracy automatycznej jest jej umiejętna kontrola, pod względem tworzonych artefaktów. Każdy automatyczny sposób naprawiania uszkodzeń potrafi niewłaściwie ocenić, która część obrazu jest wadą, a która integralnym jego fragmentem. Przykładem takiej sytuacji może być padający śnieg, który komputer może uznać za dużą ilość małych uszkodzeń. Tym samym będzie usuwał niepotrzebnie spadające płatki śniegu. Takich przykładów jest niezliczona ilość, stąd ważne jest umiejętne posługiwanie się algorytmami przeznaczonymi do rekonstrukcji. Ostatnim krokiem powinna być zawsze właściwa weryfikacja przeprowadzona przez doświadczoną osobę zajmującą się cyfrową rekonstrukcją, która decyduje o poprawności decyzji komputera.