X
czym jest

?



Rekonstrukcja obrazu jest terminem odnoszącym się do sytuacji, w której materiał filmowy – bez względu na to, czy jest to negatyw, pozytyw, dupnegatyw czy inna kopia, która ocalała przed zniszczeniem – zostaje poddany duplikacji. Rekonstrukcja obrazu, jest wiec procesem tworzenia specyficznej wersji filmu, w której wszystkie znane materiały źródłowe, porównywane są ze sobą ramka (w fotografii zdjęcie) po ramce, a następnie poddane selekcji pod względem jakości. Następnie wybrane fragmenty, układane są według ustalonego wcześniej wzornika (właściwej długości filmu), tworząc jedyny obowiązujący od tej pory kształt filmu. Drugim składowym elementem obok duplikacji, w procesie rekonstrukcji obrazu, jest usuwanie wszelkich zabrudzeń i uszkodzeń, które były wynikiem wieloletniego składowania materiału analogowego, a także wszelkich niedoskonałości, wynikających z ograniczeń ówczesnej technologii. Dziś dzięki specjalistycznemu oprogramowaniu, mamy możliwość dokonywania różnorodnych korekt w obrazie, dzięki czemu możemy np. wyostrzyć, rozjaśnić lub przyciemnić część kadru, korygować ekspozycję lub możemy usuwać rysy i zabrudzenia znajdujące się na materiale światłoczułym. To czynne przeniesienie taśmy filmowej do postaci cyfrowej jest także określane terminem  „interpretacji cyfrowej”.


Proces cyfrowej rekonstrukcji obrazu jest niezbędny ze względu na fizyczne właściwości nośnika, czyli taśmy filmowej. Materiał filmowy bowiem, składa się z przezroczystego plastikowego podłoża, które powleczone jest cienką warstwą emulsji fotograficznej. Zarówno plastikowe podłoże jak i emulsja fotograficzna, są przedmiotem degradacji i nie ma możliwości odseparowania ich od siebie. Dlatego też duplikacja cyfrowa lub analogowa jest jedynym sposobem na uratowanie przed zniszczeniem filmów, poprzez przepisanie ich na nośniki nowoczesne. Trzeba przy tym pamiętać, że duplikacja fotochemiczna w porównaniu z duplikacja cyfrową charakteryzuje się utratą jakości oraz pojawieniem się artefaktów przy każdej wykonywanej kopii.  Uszkodzenia te można usunąć, jednak w przypadku tworzenia kopii fotochemicznych, nie zatrzymamy procesu degradacji.


Niezwykle istotnym elementem całego procesu rekonstrukcji, jest zidentyfikowanie wszystkich dostępnych wersji filmu i podjęcie decyzji, którą wersję „odnowić”. Jest to etap żargonowo nazywany w branży filmowej „etapem detektywistycznym”, ponieważ wymaga on „przeszukania” wszystkich dostępnych archiwów nie tylko tych w Polsce, ale i na Zachodzie. Jeśli zostanie odnalezionych kilka wersji filmu, różniących się choćby pod względem długości czy formatem, należy podjąć decyzję, którą wersję uznać za oryginał. Wybór może okazać się niezwykle trudny w sytuacji, gdy autorzy (reżyser, operator, montażysta) są już nieosiągalni. W takim wypadku można odwołać się do publikacji prasowych i opinii ekspertów z zakresu historii filmu.